Witam serdecznie, Zapraszam do zapoznania się
z zawartością strony, oraz do kontaktu.
Prezes Zarządu Stowarzyszenia – Janusz Fudała
Radca prawny prowadzący Kancelarię Prawną w Krakowie oraz Rzeszowie. Od półtora roku specjalizuje się w zagadnieniach dotyczących umów franczyzowych. Doktorant Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Rzeszowskiego, badający ekonomiczną naturę umów franczyzowych funkcjonujących w Polsce
i patologie funkcjonujących umów franczyzowych. Menadżer doświadczony w zakresie zarządzania projektami.
Proponujemy Państwu,
w szczególności Rządowi i Parlamentowi Naszej Rzeczypospolitej Polskiej uchwalenie 3-ch najważniejszych ustaw chroniących Franczyzobiorców w Polsce:
1) Ustawy o umowie franczyzy
2) Ustawa o zm. ustawy o kosztach sądowych
3) Ustawa o zm. ustawy Kodeks Cywilny
Ustawy te dadzą dopiero należytą ochronę Nam Polakom, małym przedsiębiorcom, przed niczym nieograniczoną obecnie wszechwładzą sieci franczyzowych nad Nami.
Ad 1) Projekt pierwszy: Ustawa franczyzowa.
Wprowadza on szczegółowe uregulowania stosunku prawnego franczyzy. Głowna wprowadzona instytucja prawna to: "koncept franczyzowy", który to koncept Sieć Franczyzowa ma obowiązek sformułowania na piśmie i przedstawienia franczyzobiorcom na co najmniej 2 tygodnie przed zawarciem umowy franczyzowej. Koncept będzie musiał zawierać opis wszystkich obciążeń finansowych franczyzobiorcy we współpracy franczyzowej - zarówno obciążeń bezpośrednich, jak i pośrednich, nie wynikających wprost z umowy franczyzy. Koncept ten będzie kontrolowany przez instytucje państwowe i sądy w Polsce.
Ad 2) Projekt drugi: zmiana art. 13a w Ustawie o kosztach sądowych.
Obecne brzmienie zapisu art. 13a, które zmieniło opłatę sądową od pozwu frankowicza
o unieważnienie kredytu frankowego - z 5% wartości przedmiotu sporu (czyli z ok. przeciętnie 20 tys. zł) do stałej opłaty sądowej 1000 zł - wydawało się bardzo korzystne dla konsumenta-kredytobiorcę frankowego.
MECHANIZM DOTYCHCZASOWY ART. 13A USTAWY.
Nie jest to jednak do końca prawda. Ten zapis był owszem - korzystny dla kredytobiorcy, ale w ostatecznym rozrachunku najbardziej korzystny dla banków. Zapis ten rzeczywiście otwierał drogę sądową kredytobiorcom-konsumentom poprzez umożliwienie wszczęcia postępowania sądowego po wpłaceniu kwoty 1000 zł opłaty sądowej, zamiast 20 tys. zł. Jednakże dobrze wiemy,
i wiedzieli to zapewne inicjatorzy tej zmiany, że 99% umów frankowych zawiera niedozwolone klauzule umowne i podlega jednoznacznie sądowemu unieważnieniu. Bank po przegranej sprawie z frankowiczem miał do zwrotu nie tylko kwotę nadpłaconych świadczeń kredytowych (świadczeń nienależnych), ale również miał do pokrycia koszty sądowe - m.in. koszt opłaty sądowej wniesionej przez Powoda. Bank zamiast zwracać Powodowi koszt 20 tys. zł opłaty sądowej, zwracał 1000 zł, zaś ostatecznym pokrzywdzonym tej sytuacji był budżet sądu, a więc Skarb Państwa. Zamiast 20 tys. zł opłaty sądowej za jedno przegrane postępowanie sądowe, bank opłacał jedynie 1000 zł.
W tej sprawie wystarczyło zmienić nieznacznie treść art. 13a Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i zamiast ustanowienia stałej opłaty sądowej 1000 zł, wystarczyło określić, iż jest to obligatoryjne dla sądu, na wniosek strony, zwolnienie z opłaty sądowej do kwoty 1000 zł. Wówczas, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w ustawie, strona przegrywająca musiałaby zwrócić kwotę 19 tys. zł Sądowi oraz 1 tys. zł Powodowi, zaś Skarb Państwa otrzymałby od banku kwotę 20 tys. zł kosztów sądowych wg stawek dla wszystkich obywateli i podmiotów w Polsce. A więc to bank był ostatecznie beneficjentem niskiej opłaty sądowej w kwocie 1000 zł.
Mechanizm ten, ustanawiający stałą opłatę sądową zamiast zwolnienie z opłaty sądowej do kwoty 1000 zł, spowodował w latach 2020 -2026 potencjalną stratę finansową dla Skarbu Państwa w wys. ok. 3,5 mld zł, tj. 5% od szacowanej wartości wszystkich unieważnionych kredytów frankowych w tym okresie, tj. ok. 76 mld zł.
Zysk sektora bankowego w Polsce w Latach 2020-2026 wyniósł 160 mld zł. Trudno uzasadnić dlaczego 3,5 mld z tej kwoty, zamiast wesprzeć polskie sądownictwo i Skarb Państwa, zwiększyło niebagatelnie wysokie zyski banków. Zamiast 3,5 mld zł kosztów sądowych unieważnienia kredytów frankowych w Polsce, banki zapłaciły 180 mln zł (ok. 180 tys. orzeczeń sądu unieważniających umowy frankowe).
MECHANIZM PROPONOWANY, ORAZ JEGO ROZSZERZENIE.
Proponujemy naprawę tego błędu, choć to działanie wyłącznie na przyszłość. Zamiast ustanawiania stałej opłaty sądowej 1000 zł - ustanowienie obligatoryjnego zwolnienia przez sąd, na wniosek strony, z opłaty stosunkowej do kwoty 1000 zł.
Jednocześnie proponujemy rozszerzenie podmiotów przeciwko którym postępowania sądowe będą przesłanką do skorzystania z tego zwolnienia - z banków, do spółek córek banków oraz innych podmiotów świadczących usługi finansowe, w tym do postępowań sądowych konsumentów z firmami leasingowymi. Do kręgu podmiotowego uprawnionych do zwolnienia zaliczyliśmy dodatkowo jednoosobowych przedsiębiorców, którym ustawa w pewnych okolicznościach nadaje status konsumenta (art. 385.5 k.c.).
Przedmiot postepowania pozostaje bez zmian -postępowania sądowe o unieważnienie umów wraz z roszczeniami współistniejącymi.
Ad 3) Projekt trzeci: Zmiana art. 385.5 k.c.
Istniała bezwzględna konieczność usunięcia niepewność co do statusu jednoosobowego przedsiębiorcy w umowach cywilnoprawnych związanych z jego działalnością gospodarczą, ale nie stanowiących dla niego charakteru zawodowego. Jak się okazało w praktyce sądowej, sędziowie nie radzili sobie z ustalaniem statusu takiego podmiotu w procesie. Dla bezpieczeństwa, na "wszelki wypadek", odmawiali statusu konsumenta twierdząc że przecież wszystkie umowy zawierane przez jednoosobowego przedsiębiorcę mają dla niego charakter zawodowy (tak: sędzia Sądu Okręgowego we Wrocławiu - orzeczenie sądu z dnia 06.07.2026 sygn. akt X GC 80/26).
Proponowana nowelizacja usuwa ten stan niepewności, i zdejmuje z sądów ciężar każdorazowego rozstrzygania co to statusu konsumenta powoda-przedsiębiorcy, poprzez ustanowienie domniemania prawnego, iż czynność przedsiębiorcy nie jest czynnością zawodową, jeśli nie jest wpisana do CEIDG przedsiębiorcy. Jeśli pomimo braku wpisu do CEIDG czynność przedsiębiorcy stanowiłaby jednak dla niego czynność zawodową (co byłoby sprzeczne z wpisem do CEIDG), bank, spółka córka banku bądź inny podmiot zajmujący się działalnością finansową - musiałby przeprowadzić tego dowód i to domniemanie obalić.
PODSUMOWANIE:
Powyższe zmiany legislacyjne, to na dziś dzień LEX FRANCZYZA - minimalny wymóg prawny, aby franczyza w Polsce była stosunkiem prawnym pozwalającym Polakom na czerpanie z tego narzędzia jakichkolwiek korzyści, a nie stawanie się "niewolnikami" wielkich sieci franczyzowych, co ma niewątpliwie miejsce obecnie, za rządów DZIKIEJ POLSKIEJ FRANCZYZY.
ZMIEŃMY TO!!!
Szanowni Państwo,
Problematyka funkcjonowania franczyzy w Polsce nie jest zagadnieniem wyłącznie teoretycznym. Według szacunków aż 750 000 Polaków jest bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanych w relacje wynikające z umów franczyzowych.
Jednocześnie regulacje prawne dotyczące funkcjonowania franczyzy w Polsce są znikome. Jedynym ograniczeniem dla sieci franczyzowych narzucających franczyzobiorcom własne wzorce umów jest art. 3531 Kodeksu cywilnego, ustanawiający zasadę swobody umów. To zdecydowanie za mało. Sytuację tę można porównać do stosunków pracy, w których nie obowiązywałby Kodeks pracy, a jedynie ogólna zasada swobody umów. Prowadziłoby to do zawierania umów niegwarantujących pracownikom podstawowych praw. Tak wygląda obecna sytuacja wielu franczyzobiorców.
Z uwagi na brak "Kodeksu Franczyzy" - uregulowania umowy franczyzy w Kodeksie cywilnym lub odrębnej ustawie, polscy przedsiębiorcy decydujący się na zawarcie umowy franczyzy są często narażeni na przerzucanie przez sieci franczyzowe obowiązków i ryzyk, które nie powinny obciążać franczyzobiorców.
Przykładowo, jedna z sieci franczyzowych zobowiązuje rozpoczynających współpracę franczyzobiorców do zakupu od niej przyczepy gastronomicznej za cenę wynoszącą około 200% jej rzeczywistej wartości rynkowej. Aby ukryć osiągnięcie tej korzyści majątkowej, sieć przedstawia franczyzobiorcy gotową do podpisania umowę leasingową z firmą leasingową współpracującą z siecią. Franczyzobiorca dowiaduje się o rzeczywistych skutkach takiej transakcji dopiero wówczas, gdy po kilku miesiącach kończy współpracę franczyzową. Firma leasingowa odbiera przyczepę, wycenia ją, a następnie sprzedaje za ułamek jej pierwotnej ceny. Po sprzedaży przedmiotu leasingu leasingodawca wystawia fakturę różnicową na kwotę od 100 do 150 tys. zł i kieruje do byłego franczyzobiorcy oraz leasingobiorcy przedsądowe wezwanie do zapłaty. Takich przypadków w Polsce są setki, a być może nawet tysiące.
W innym przypadku duża sieć handlowa zobowiązuje franczyzobiorców do kupowania i sprzedaży towarów wskazanych przez sieć, po cenach przez nią ustalonych. Jednocześnie franczyzobiorca ma obowiązek przekazywania wszystkich dziennych utargów bezpośrednio na rachunek sieci. Następnie sieć, za pomocą ustanawianych przez siebie rabatów i promocji dotyczących cen odsprzedaży towarów, uznaniowo określa miesięczną kwotę przekazywaną przedsiębiorcy. Takie praktyki mogą wskazywać na pozorowanie stosunku franczyzy w celu ukrycia pod jej nazwą innych umów, takich jak umowa zlecenia, umowa agencyjna, a nawet umowa o pracę.
Właśnie dlatego zdecydowaliśmy się powołać niniejsze Stowarzyszenie. Chcemy pomóc rozwiązać ten problem na przyszłość poprzez opracowanie i wniesienie do Sejmu projektu ustawy franczyzowej. W odniesieniu zaś do umów franczyzowych i leasingowych zawartych już na warunkach wskazujących na ich nieważność – ze względu na ich sprzeczność z dobrymi obyczajami, naturą stosunku prawnego franczyzy lub naruszenie praw jednoosobowego przedsiębiorcy jako konsumenta, w szczególności poprzez stosowanie klauzul abuzywnych – występujemy do sądów powszechnych o sądowne ustalenie nieważności tych umów.
Kończąc, pragnę pogratulować, a jednocześnie - w imieniu środowiska franczyzobiorców - podziękować tym sieciom franczyzowym działającym w Polsce, które pomimo braku jakichkolwiek unormowań prawnych, zapewniają stabilne warunki dla rozwoju przedsiębiorców - franczyzobiorców ich własnej sieci franczyzowej. To do Was zamierzamy zwrócić się z konsultacjami przygotowywanych przez Nas rozwiązań prawnych.
O NAS
Jesteśmy Stowarzyszeniem zrzeszającym osoby, które mają własne doświadczenia związane z funkcjonowaniem w sieciach franczyzowych w Polsce. Skupiamy zarówno tych, którzy nadal aktywnie współpracują z franczyzodawcami, jak i osoby, które zakończyły już swoją „przygodę” z franczyzą i potrzebują wsparcia w uwolnieniu się od zobowiązań finansowych pozostających nawet po krótkotrwałej współpracy.
Znamy przypadki praktyk stosowanych przez sieci franczyzowe, które doprowadzają franczyzobiorców do finansowej ruiny. Dysponujemy licznymi dowodami wskazującymi, że niektóre sieci w Polsce podejmują takie działania świadomie i z premedytacją. Ich celem bywa maksymalizacja zysków kosztem franczyzobiorców — często za cenę zrujnowania sytuacji finansowej i życiowej jednoosobowych przedsiębiorców. Konsekwencje takiej współpracy niekiedy wykraczają poza straty materialne, prowadząc do poważnych problemów zdrowotnych, a w skrajnych przypadkach nawet do utraty życia.
Przedstawiamy udokumentowane mechanizmy stosowane w systemach franczyzowych oraz analizujemy ich konsekwencje dla franczyzobiorców. Nasze publikacje i oceny opieramy na umowach, korespondencji, dokumentach finansowych oraz rzeczywistych doświadczeniach franczyzobiorców.
Jan Kowalski
Założyciel
Emma Thompson
Współzałożyciel
Benjamin Wood
Dyrektor Kreatywny
Oliwier Hartman
Menadżer Obsługi Klienta
Poznaj nasz zespół
Za każdą świadczoną przez nas usługą stoi oddany zespół profesjonalistów, z których każdy wnosi do naszej działalności swoją unikalną wiedzę i entuzjazm.
O naszej działalności
Jesteśmy Stowarzyszeniem, którego celem jej poprawa sytuacji finansowej tysięcy Polaków, którzy zdecydowali się na podjęcie współpracy franczyzowej z sieciami franczyzowymi w Polsce. Niestety większość z franczyzobiorców w Polsce musi płacić za swój trud nie tylko opłatę franczyzową, ale spłacając zakupione od sieci po rażąca zawyżonej cenie aktywa, płacąc znacznej wartości kary umowne za wykonywanie podstawowych uprawnień swoich firm, swobody działalności gospodarczej, czy wreszcie wykonując całą działalność sieci franczyzowej - zaopatrzenie, sprzedaż, zarządzanie pracownikami itp., a w zamian za to otrzymując świadczenie uznaniowe podobne do wynagrodzenia za pracę, minimalnego wynagrodzenia za pracę To nic innego jak nieuregulowana prawnie, niszcząca często polskich mikro przedsiębiorców, polska franczyza.
Usługi
Doradztwo prawne
i finansowe dla franczyzobiorcy w zakresie umów franczyzy
i leasingu
Konsultacje projektów aktów prawnych w zakresie ucywilizowania przepisów prawnych polskiej franczyzy
Często zadawane pytania
“Dzięki współpracy z przedsiebiorcawsieci udało mi się zwiększyć zasięg mojej firmy i przyciągnąć nowych klientów. Polecam!”
Jan Kowal
Skontaktuj się z nami
Skontaktuj się z nami, aby umówić się na spotkanie i dowiedzieć się więcej o naszych usługach doradczych.
O nas
Przedsiebiorcawsieci to firma specjalizująca się w doradztwie dla przedsiębiorców online. Nasz zespół ekspertów pomoże Ci osiągnąć sukces w internecie.